Αφήστε την να… «αγιάσει» επιτέλους

Η Νίκη Βόλου που αγωνιστικά φέτος χτίστηκε να πρωταγωνιστήσει, νοσεί στα… «ενδότερά» της και ψάχνει να βρει «αντίδοτο», προκειμένου να μη χάσει μία και καλή το «τρένο» της φετινής ανόδου για την Footbal lLeague.

Άρθρο του Κώστα Καραγεωργόπουλου

Δεύτερη «γκέλα» των κυανόλευκων στο πρωτάθλημα του δεύτερου ομίλου της Γ’ Εθνικής την Κυριακή που μας πέρασε, καθώς αναδείχθηκε ισόπαλη με την ΑΕ Ιστιαίας (2-2) στο «Π. Μαγουλάς», μένοντας πέντε πόντους πίσω από τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό. Παρ’ όλα αυτά, η Νίκη έχει να κρατά ορισμένα θετικά στοιχεία από το αποτέλεσμα αυτό.

Αρχικά, η σταθερά καλή παρουσία της ομάδας. Δε νομίζω πως μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει αυτό το γεγονός. Οι κυανόλευκοι, για μία ακόμα φορά, έβγαλαν διάθεση και πάθος στον αγωνιστικό χώρο, βγήκαν οι αυτοματισμοί κι έχασαν ένα… «τσουβάλι» ευκαιρίες να «κλειδώσουν» από νωρίς το ματς. Η αναποτελεσματικότητα και η ατυχία, παρ’ όλα αυτά, δεν τους επέτρεψαν να πάρουν τους τρεις βαθμούς, με την «τιμωρία» να έρχεται με τον χειρότερο τρόπο: με την ισοφάριση στην τελευταία φάση του αγώνα.

Κρατά, παράλληλα, τη «δίψα» ποδοσφαιριστών και προπονητή. Η εικόνα με το σφύριγμα της αναμέτρησης ήταν ο «καθρέφτης» αυτού που αναφέρουμε. Έντεκα ποδοσφαιριστές, πεσμένοι στο έδαφος, μην μπορώντας να πιστέψουν την τελική έκβαση της αναμέτρησης, αμέσως μετά το τέλος του κι ένας Στέφανος Ξηροφώτος να καθυστερεί να παρευρεθεί στην αίθουσα Τύπου, για την καθιερωμένη συνέντευξη, προσπαθώντας να καταλάβει πώς ακριβώς δέχτηκε το δεύτερο γκολ η ομάδα του, περπατώντας νευρικά στο κομμάτι του γηπέδου, από το οποίο σκόραρε ο Ηλιόπουλος. Εικόνες που δείχνουν πείσμα, θέληση, πάθος για τη διάκριση, αληθινή θλίψη για το ατυχές αποτέλεσμα.

Τέλος, κρατά τον μοναδικό κόσμο της. Έναν κόσμο που ήρθε ξανά στο «Π. Μαγουλάς» την Κυριακή, γέμισε ένα μεγάλο μέρος του γηπέδου του, στήριξε την ομάδα του μέχρι το 95’ και στο τέλος τη χειροκρότησε. Στοιχεία που δείχνουν το μεγαλείο των φιλάθλων της Νίκης και την αντίληψή τους πως η ομάδα, όντως, είναι πολύ καλή και μπορεί να καταφέρει, τα όσα επιδιώκει.

Παρ’ όλα αυτά, αυτή η ισοπαλία, όπως και η ήττα στο Βελεστίνο πριν τρεις αγωνιστικές, ήταν η αφορμή για να δείξει ο σύλλογος ξανά την αδυναμία του στο επικοινωνιακό μέρος. Δηλώσεις επί δηλώσεων, λογομαχίες επί λογομαχιών, τοποθετήσεις επί τοποθετήσεων, με λόγια ανούσια και επιβλαβή στην αγωνιστική πορεία του ποδοσφαιρικού τμήματος και, κατ’ επέκταση, στο όνομα του συλλόγου. Λεγόμενα και πράξεις που βγάζουν έναν προβληματισμό αν κάποιοι στο περιβάλλον της ομάδας έχουν καταλάβει ποια ομάδα εκπροσωπούν, ποιες αξίες πρεσβεύουν, με ποια ιστορία έχουν να κάνουν.

Αν αυτή η κατάσταση δε διορθωθεί, η Νίκη θα τεθεί εκτός στόχων πολύ γρήγορα. Άμεσες και δραστικές αλλαγές στη λειτουργία, τη νοοτροπία και τον τρόπο σκέψης αυτής της ομάδας. Γιατί κάποτε, ορθώς, οι κυανόλευκοι φίλαθλοι υποστήριζαν πως «η Νίκη δεν είναι καφές στο Κολωνάκι», αλλά θα προσθέταμε, επίσης, πως η Νίκη δεν πρέπει είναι ούτε «θύμα» των ΜΜΕ, ούτε check-in στο Facebook.